Aktualności

  • Stacja wyobraźnia - Kis Laszlo - Mała Galeria ŁTF na Eksocu
    Stacja wyobraźnia - Kis Laszlo - Mała Galeria ŁTF na Eksocu
  • Fotohumanista 10-lecia
    Fotohumanista 10-lecia
  • 70-lecie ŁTF
    70-lecie ŁTF

Artykuły

Otaczająca nas natura była i jest także dziś inspiracją dla niezliczonych artystów. Podglądanie i uwiecznianie na fotografiach dzikiej przyrody to pasja ludzi, którym nie straszne brodzenie w błocie do kolan czy pobudki w środku nocy. Członkowie Związku Polskich Fotografów Przyrody, bo o nich mowa, wiedzą, że najpiękniejsze zdjęcia powstają tylko wtedy, kiedy podchodzimy do nich z prawdziwym zaangażowaniem i odpowiednią wiedzą. 

Coroczną tradycją Związku Polskich Fotografów Przyrody od wielu lat jest organizacja konkursu, podczas którego wyłaniane są najlepsze zdjęcia wykonane przez członków w danym roku. Przyroda to niekończące się źródło tematów. Dlatego, chcąc zaprezentować możliwie jak najszersze spektrum obrazów, konkurs obejmuje aż 9 różnych kategorii, z których każda skupia się na innym aspekcie otaczającej nas, dzikiej natury.

Jury pod przewodnictwem utalentowanego fotografa przyrody – Przemysława Jośko wybrało najlepsze prace nadesłane na konkurs „Fotograf Roku 2019 Okręgu Łódzkiego ZPFP” i to właśnie je możecie Państwo oglądać wystawione w Galerii ŁTF im. Eugeniusza Hanemana. Konkurs na charakter przekrojowy, dlatego tematyka i sposób realizacji 45 prezentowanych fotografii jest bardzo szeroki. Można zobaczyć sceny z życia dużych zwierząt, ale także owady, pajęczaki, rośliny, krajobraz czy impresje artystyczne na temat natury. Tyle punktów widzenia, ilu autorów zdjęć. Mamy nadzieję przekonać oglądających wystawę, że przyroda to niemal bezgraniczne źródło inspiracji i piękna dla fotografa.

Wernisaż wystawy odbędzie się 2 kwietnia o godzinie 18:30 w galerii fotografii im. Eugeniusza Hanemana w Łodzi przy ulicy Piotrkowskiej 102.

 

Konkurs odbył się w środę, 27 marca 2019 r. o godz.18:30.

Jury rozpatrzyło i oceniło 59 prac 11 autorów i przyznało następujące nagrody:

I nagroda: Anna Folwarczny

II nagroda: Aleksander Psiurski

III nagroda: Kaja Psiurska

Wyróżnienie: Agata Małgorzata Kiełb

Nagroda za temat dodatkowy - Zwierze miejskie: Aleksander Psiurski

 

Prace konkursowe oceniało jury w składzie:

Marcela Paniak

Maciej Kossowski

Ponadto na wystawę pokonkursową zakwalifikowały się prace następujących autorów:

Agata Małgorzata Kiełb, Anna Folwarczny, Ula Sobieszek, Wojciech Psiurski, Sebastian Zieliński, Michał Woźniakowski

Komisarz konkursu: Robert Tarczyński

 

NASTĘPNY KONKURS 24.04.2019 r. GODZ. 18.30

Temat dodatkowy na kwiecień: „Obecność”

Zapraszamy na wernisaż wystawy fotografii Adama Fołtarza pt.: "Im głębiej w nas" który odbędzie 19 marca o godzinne 18:30 w Galerii Fotografii im. Eugeniusza Hanemana przy ulicy Piotrkowskiej 102 w Łodzi. Wystawę Będzie można oglądać od 19 marca do 1 kwietnia.

Inner landscapes Pejzaże wewnętrzne, czyli poznaj siebie

              Swoistym kluczem do zbioru pt. „Im głębiej w nas” może być maksyma wyryta na frontonie świątyni Apollina w Delfach (a spopularyzowana w starożytnym Rzymie): Nosce te ipsum! (poznaj samego siebie). Odnosi się ona w całej rozciągłości również do poszukiwania artystycznej tożsamości twórców. Adam Fołtarz nawiązuje w ten sposób do dyskursu pomiędzy awangardą i ponowoczesnością, do „rozdarcia” w sztuce pomiędzy uczuciem oraz intuicją jako narzędziem poznania, a formalnymi i filozoficznymi treściami, które dzieło przekazuje („obrazuje”). Włącza się w ten sposób do dyskusji na temat sztuki jako formy społecznego komunikowania. Język sztuki jest dla niego czymś więcej niż środkiem wyrażania myśli. Uznaje on, że jedną z podstawowych ról (zadań) artysty jest pomaganie laikowi w porządkowaniu jego kulturowego uniwersum. Większość malarzy wie, że ma do czynienia z relatywnymi poziomami abstrakcji, bowiem wszystko, co przedstawiają, jest zależne od wzroku, i aby było spostrzegane, trzeba TO przełożyć na inne zmysły. Obraz nigdy bezpośrednio nie odtworzy smaku, zapachu, powiewu wiatru czy nuty w głosie (dźwięku). Mamy do czynienia z fenomenem, ponieważ malarstwo (sztuki piękne) symbolizują takie właśnie zjawiska doskonale i skutecznie. Percepcja dzieł sztuki prowadzi do reakcji pokrewnych z wywoływanymi przez bodźce naturalne. Powyższą umiejętność posiadł i wykorzystuje w swojej twórczości Adam Foltarz. Operuje na odległości portretowej, która jest optymalnym obszarem intymności społecznej i swobodnej rozmowy, ale bywa, iż jak rzeźbiarz działa na tyle blisko swego modela, że szkicuje kształty niejako zmysłem dotyku. Obrazy/grafiki zdają się być bliskie, niemal na wyciągnięcie ręki, gdzie działa dotyk, a nie wzrok. Treści zawarte w obrazach czujemy w sobie jako reakcje motoryczne, a nie wzrokowe. Artysta z precyzją wyraził środkami plastycznego wyrazu niemal fizyczne manifestacje uczuć. Na uwagę zasługuje również jego percepcja i prezentacja przestrzeni, która, jak stara się nam pokazać, jest nie tylko tym, co może być postrzegane, lecz i tym, co może być pominięte. Gdy mówimy i myślimy o przestrzeni, mamy na ogół na myśli „puste miejsce” pomiędzy przedmiotami, bryłami (w naszym kręgu kulturowym przestrzeń jest pusta). Kwestia ta została wyraziście zasygnalizowana w cyklu „ Im głębiej w nas...” Zmiana faktury przedmiotu w polu wizualnym, zmiany jasności, sygnalizują nam istnienie krawędzi czy bryły. Stopniowe przejścia i zmiany (z użyciem waloru) są elementarnym sposobem postrzegania wypukłości i formowania bryły i kształtu. Kategorią, którą Adam Fołtarz uwypukla jest fenomen pomiędzy. Postrzeganie kształtu i układu zwłaszcza (interwał) jest tego podstawowym elementem. Autor sugeruje, że przestrzeń jest umowna, a jej percepcja jest zależna od kultury w której żyjemy. Zdaje się, że w swych pracach odnosi się do także do osiągnięć suprematyzmu (Kazimierza Malewicza), parafrazuje twórczo ewolucję jego poglądów i w efekcie nadaje mu nowe znaczenie. W ten sposób prace Adama Fołtarza inspirująco wpisują się w dyskusję nad istotnymi problemami współczesnych sztuk plastycznych. Nadanie znaczenia obrazowi również słowami (tytułem, nazwą, dookreślenie komentarzem itp.) jest formą podtrzymania interakcji z odbiorcą, a przy tym udostępnienia dzieła przez twórcę. Jednym z takich środków są stosowane przekazy metaforyczne (słowa Autora pomagają w ustabilizowaniu się znaczenia znaków, treści przekazu). Rządząca kodem zawartym w znaku społeczna umowa daje ludziom możliwość komunikacyjnego porozumienia. Znak w syntezie komunikatu nabiera formy znaczenia plastycznego. Siła obrazu tkwi w tym, iż posiada on moc oddziaływania równą ikonie. Prace zasługują na uwagę m.in. ze względu na wyczucie roli sztuki w komunikacji międzyludzkiej. Nasycone świeżą indywidualnością i oryginalnością form wyrazu oraz środków wypowiedzi, zawierają delikatnie podsunięte przez Autora mechanizmy sprzyjające ułatwieniu odkodowania, odbiorowi jego dzieł. Nowatorstwo treści i formy wyrazu oraz sposoby multiplikowania informacji dzięki asocjacjom, sprzyjają procesowi twórczej percepcji oraz interpretacji twórczości Adama Fołtarza.

dr Paweł Szczepaniak
Uniwersytet Warszawski

Zapraszamy na wystawę prezentującą perłę Dolnego Śląska – malownicze Międzygórze! Od teraz do końca maja wyeksponowane zostaną zdjęcia Pawła Rakowskiego – łódzkiego podróżnika, himalaisty i pasjonata gór. Na fotografiach uchwycił piękne pejzaże międzygórskich szlaków oraz architekturę samej miejscowości.

Międzygórze to malownicza miejscowość położona w województwie dolnośląskim, w Gminie Bystrzyca Kłodzka, u podnóża Śnieżnika. Umiejscowiona jest na terenie Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego, wśród lasów i górskich potoków. To idealne miejsce dla miłośników aktywnego wypoczynku, w tym pieszych wędrówek.

Znajduje się tam liczna sieć szlaków, tras i ścieżek turystycznych. W Międzygórzu oraz jego pobliżu można znaleźć wiele urokliwych atrakcji, takich jak: – ścianki wspinaczkowe, – Rezerwat Wodospadu Wilczki, który jest jednym z największych wśród sudeckich wodospadów, – Halę Pod Śnieżnikiem – rozległą łąkę, na której znajduje się schronisko turystyczne, skąd można podziwiać widoki na okoliczne pasma górskie – Masyw Śnieżnika, Góry Bystrzyckie i Rów Górnej Nysy. Z pewnością warto odwiedzić: – Ogród Bajek, gdzie wśród licznych, ozdobnych roślin, dzieci mogą spotkać Koziołka Matołka, Bolka i Lolka, Pinokia, Gargamela, Kota w Butach, Krecika, Jasia i Małgosię, Ducha Gór i wiele innych, – 27 metrową Zaporę Wodną na rzece Wilczka, – Sanktuarium Matki Bożej Przyczyny Naszej Radości „Maria Śnieżna” oraz urokliwe kościółki.

Na wystawie zaprezentowanych zostanie 50 zdjęć, wykonanych podczas wyprawy fotografa na Dolny Śląsk. Podróżnik chciał ukazać piękno trudno dostępnych zakątków tego regionu oraz zachęcić do aktywnego spędzania czasu, w szczególności w wolne niedziele. Prezentacja zdjęć zlokalizowana zostanie między obok lokalu Z Pieca Rodem oraz na terenie strefy food court, a wstęp na nią będzie bezpłatny.

Prace artysty będzie można podziwiać w godzinach otwarcia Centrum.

Konkurs odbył się w środę, 27 lutego 2019 r. o godz.18:30.

Jury rozpatrzyło i oceniło 97 prac 20 autorów i przyznało następujące nagrody:

I nagroda: Kamil Antczak

II nagroda: Agata Małgorzata Kiełb

III nagroda: Aleksander Psiurski

Wyróżnienie: Marta Wasilewska

Nagroda za temat dodatkowy - Antyportret: Kamil Antczak

 

Prace konkursowe oceniało jury w składzie:

Tymoteusz Lekler

Sławomir Grzanek

Maciej Kossowski

Ponadto na wystawę pokonkursową zakwalifikowały się prace następujących autorów:

Urszula Sobieszek, Agata Małgorzata Kiełb, Aleksander Psiurski, Marta Wasilewska, Dorota Apanowicz, Kaja Psiurska, Beata Oleksiewicz, Grzegorz Jaglarski, Olimpia Kopiec

Komisarz konkursu: Robert Tarczyński

 

NASTĘPNY KONKURS 27.03.2019 r. GODZ. 18.30

Temat dodatkowy na marzec: „Zwierze miejskie”

Serdecznie zapraszamy na wyjątkową wystawę fotograficzną pt. "Trzech fotografów”.
Będziemy mogli zobaczyć prace z  dorobku twórczego trzech pokoleń fotografów:
Stefana Piątkowskiego, Adama Idzińskiego oraz Marka Korczaka–Idzińskiego

Wystawa towarzysząca jubileuszowi 70-lecia Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego

Wernisaż wystawy w dniu 5 marca 2019 r., o godzinie 18.30

Wystawę można oglądać w dniach 5 – 18 marca 2019 r.
Galeria Fotografii ŁTF im. Eugeniusza Hanemana, Łódź, ul. Piotrkowska 102

Trzy pokolenia fotografów. Dziadek – ojciec – syn

Stefan Piątkowski 1880 – 1957. Ukończył Uniwersytet Warszawski. Był wieloletnim nauczycielem, a w okresie późniejszym dyrektorem gimnazjum męskiego w Pabianicach. Uczył przedmiotów ścisłych: fizyki i chemii. Fotografia była jego pasją. Tematem jego zdjęć było życie codzienne, pejzaże, a także akty i portrety. Fotografował od 1911 roku do początku lat czterdziestych. 

Adam Idziński 1912 – 1985. Absolwent Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu. Pracował w Łódzkiej Fabryce Papierosów do 1958 roku. Jednocześnie pod wpływem swojego teścia Stefana Piątkowskiego zainteresował się fotografią. W 1955 r. został przyjęty do ZPAF. W latach 1973 – 1981 był prezesem Okręgu Łódzkiego ZPAF.Był członkiem ŁTF i jego wieloletnim wiceprezesem do spraw artystycznych. 

Marek Korczak-Idziński 1940. Ukończył Politechnikę Łódzką w 1964 r. Fotografią zainteresował się, niewątpliwie pod wpływem ojca, w okresie studiów. W 1963 r. został członkiem Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego. Brał udział w dorocznych wystawach Towarzystwa, wystawach międzynarodowych i ogólnopolskich, prezentując zdjęcia przyrody, pejzaże, portrety.

 

 

Zapraszamy na wernisaż wystawy 23 lutego o godzinie 17:00

Arkadiusz Branicki - „body ART”  

Arkadiusz Branicki. Jest dziś jednym z najbardziej rozpoznawalnych fotografów aktu klasycznego w Polsce i za granicą. Samouk, pasjonat, zatwardziały freelancer unikający wszelkich stowarzyszeń, klubów i plakietek. Wypracował swoisty, minimalistyczny, oszczędny styl, który pozwala podkreślić to co w jego akcie najistotniejsze - piękno ludzkiego ciała. Uwiecznione na fotografii układ, relacja, gest i światło przekonują do siebie oczywistością i prostotą. Uzyskanie tak spektakularnego rezultatu przy jednoczesnym zachowaniu minimum niezbędnych środków stało się jego znakiem rozpoznawczym. Tworzy najczęściej równolegle kilka serii: BODYART – rzeźbiarską,HOMO-CHORUM – baletową, GRAVITY – akrobatyczną. Jego poprzednie serie „ZODIAC SIGNS” czy SILVER” można spotkać na portalach kilku kontynentów. Skierowany do kolekcjonerów fotografii limitowany album "Tribute" znalazł nabywców na całym świecie i został wyprzedany w zaledwie trzy miesiące.

Ekskluzywny kalendarz "VIRAKO 2017", którego był autorem w 2016 roku był w sprzedaży

tylko przez dwa tygodnie. Jego kolekcjonerskie wersje fotografii, są wysoko oceniane

na aukcjach i chętnie kupowane przez nabywców z różnych krajów.

Prace Arkadiusza Branickiego zostały wielokrotnie docenione w krajowych i zagranicznych konkursach fotograficznych,

a ostatnie z nich to:

- IPA (International Photography Awards) I PLACE ONE SHOT-HARMONY 2018

- IPA (International Photography Awards) III PLACE 2015 (HMENTION 2016&2017)

- MIFA (Moscov Int. Fotography Awards) GOLD MEDAL 2017 & 2018: Fine Art Professional and Fine Art Nude

- MIFA (Moscov Int. Fotography Awards) 2 x BRONZE MEDAL 2017: Fine Art Nude

- TIFA (Tokyo Int. Foto Awards) GOLD MEDAL 2016 & GOLD MEDAL 2017: Professional Fine Arts: Nude 

- Photomedia GRAND PRIX & PLATE OF CITY SKOPIE 2016 (GOLD MEDALS:2015 & 2014)

- FIAP (Federation Internationale de l'Art Photographique) GOLD MEDAL: 2016

- Trierenberg Super Circuit: GOLD MEDAL 2017 (GOLD MEDALS 2015&2016)

- PSA (Photographic Society of America) GOLD MEDAL 2016 & SILVER MEDAL 2015

- Sony World Photography Awards - ART&CULTURE: SEMI FINAL 2015

- London International Creative Competition - photo professional: 2015 Winner - HMENTION&SHORTLIST 

 

Wystawę można oglądać w dniach  19.02 - 04.03.2019 r.

Galeria Fotografii ŁTF im. Eugeniusza Hanemana, Łódź, ul. Piotrkowska 102

Konkurs odbył się w środę, 30 stycznia 2019 r. o godz.18:30.

I nagroda: Dominika Karpińska Kopiec

II nagroda: Dorota Apanowicz

III nagroda: Urszula Sobieszek

Wyróżnienie: Sebastian Jerzykowski

Nagroda za temat dodatkowy - Odwrotność: Urszula Sobieszek

 

Prace konkursowe oceniało jury w składzie:

Tymoteusz Lekler

Marcela Paniak

Ponadto na wystawę pokonkursową zakwalifikowały się prace następujących autorów:

Dominika Karpińska Kopiec, Dorota Apanowicz, Urszula Sobieszek, Agnieszka Wojtera, Marta Wasiliska, Marek Połomski, Agata Małgorzata Kiełb, Sebastian Zieliński

Komisarz konkursu: Robert Tarczyński

 

NASTĘPNY KONKURS 27.02.2019 r. GODZ. 18.30

Temat dodatkowy na luty: „Antyportret”

Zapraszamy na wernisaż wystawy - Victoria Nekrasova "Wszystkie kobiety - Kobiety", który odbędzie się 5 lutego 2019 r. (wtorek) o godzinie 18:30 w Galerii Fotografii im. Eugeniusza Hanemana w Łodzi przy ulicy Piotrkowskiej 102.

Osobliwa podróż

Mając przed sobą pokaźną galerią portretów wykonanych przez Victorię Nekrasovą, odniosłem wrażenie, że zostałem zabrany w osobliwą podróż do świata kobiet. Dzięki możliwości niespiesznego oglądania zmieniających się twarzy, z których emanuje piękno oraz delikatność, frapująca tajemnica, smuteczek i melancholia, radość i kokieteria, dyskretny erotyzm, zaduma i tęsknota, uwodzicielskie spojrzenie - uległem nieukrywanej fascynacji.  Autorka przedstawia swój świat kobiecości, który różni się dość zasadniczo od męskiego spojrzenia na kobiety. Mam tu na myśli film Felliniego: "Miasto kobiet". Takie zbliżenie do pozującej osoby wymaga przyzwolenia, a pomiędzy modelką i fotografem powstaje pewna strefa intymności. Portretowanie drugiej osoby jest pewnym aktem wykradania osobowości. Pozostaje jedynie kwestia znajomości i zaufania do fotografa. Oglądając te portrety miałem uczucie wspomnianej już podróży, gdzie bez pośpiechu przemieszczałem się przez krainy świata kobiet. Mijałem pejzaże różnorodnych twarzy, z których wyłaniała się fascynacja i niekończące pytania: Gdzie kryje się granica prywatności, pozowania, udawania, szczerości, otwarcia, mizdrzenia się, uczciwości?.  Co też kryje się we wnętrzu fotografowanej kobiety?. W fotografii jest to bardzo trudne do przekazania. Mam odczucie jako odbiorca, że oglądane przeze mnie obrazy, dalekie są od wyobrażeń i zamierzeń autorki. Niemniej ten zestaw kobiecych portretów jest pełen ciepła i delikatności, wynikającej z charakteru i postawy życiowej autorki.   Pozostając z szacunkiem i zadowoleniem z możliwości obcowania z tym zestawem zdjęć - mam wielką prośbę - Victorio! postaraj się, by ta wspaniała podróż nigdy się nie skończyła.

dr hab. Mirosław Araszewski
ZPAF 429